Mama w dzieciństwie mówiła do nich: "Nie rób głupich min, bo ci tak zostanie!" I zostało. Teraz z powykrzywianymi twarzami przypominają zjawy. Ludzie nie chcą na nich patrzeć. Ludzie się ich boją. Żyją zapomniani przez wszystkich. Jednak to nie nieposłuszeństwo z dzieciństwa zmieniło ich wygląd, tylko choroba psychiczna. Dotknięci jej piętnem – żyją w ukryciu, poza nawiasem społeczeństwa. Egzystują. Niedostrzegalni. Niewidoczni. Transparentni.